ERTU MEÐ SPURNINGAR? SMELLTU HÉR
Mán - Fös: 8:00 - 16:00
Lokað um helgar
Nethylur 2B,110 Reykjavík
Staðsetning
568-1245
Símanúmer

Fréttir

R var bifreiðarstjóri hjá Eimskip og fór með byggingarvörur til fyrirtækis í Hveragerði. Er R var að losa festingar og borðastrappa sem héldu vörunum/búntum  á pallinum, er eitt búntið féll á R,  þannig að hann slasaðist alvarlega og hefur verið óvinnufær síðan. Varð slysið með þeim hætti, að starfsmaður fyrirtækisins sem móttók vörurnar hóf að afferma vörurnar með lyftara. Rak hann lyftarann í eitt bútnið sem var um 200 kg. að þyngd þannig að búntið féll á R. Fyrirtækið í Hvergerði mótmælti því að lyftarinn hafi valdið líkamstjóninu. Einnig neitað Eimskip sök


Bæði Eimskip og fyrirtækið voru krafin um bætur vegna líkamstjóns R á grundvelli 17. greinar laga nr. 46/1980 og á grundvelli annarra réttarreglna um flutninga og öryggisreglur um vinnu við slíkar aðstæður og var málinu stefnt. 

Í málum þar sem skuldari ber fyrir sig að krafa á hendur honum sé fyrnd, reynir yfileitt á hvert sé „uppaf fyrningarfrests“. Kröfur hafa mislangan líftíma og skiptir þá máli frá hvaða tímapunkti  ber að telja. Vegna þess langa tíma  sem Sjúkratryggingar Íslands taka til að afgreiða þau mál, vegna líkamstjóns vegna læknamistaka sem þangað er skotið,  hafa tjónþolar þegar málum er loks lokið þar á bæ oft talið,  að vonlaust sé að halda áfram með málin. Á þetta reyndi í dómi Hæstaréttar Íslands í málinu nr. 53/2016 frá 10. 11. 2016, en svo segir í  fororðum Hæstaréttar: 

Á höfðaði mál á hendur Sjúkratryggingum Íslands, skv. lögum nr. 111/2000, þar sem hún krafðist skaðabóta vegna líkamstjóns sem hún hafði orðið fyrir  og rekja mætti til mistaka í aðgerð á hægri hendi, sem hún hafði gengist undir  á LSH  árið 2011. Máli  Á var vísað frá héraðsdómi á þeirri forsendu að óhjákvæmilegt hefði verið að afstaða Sjúkratryggnga Íslands til bótaskyldu og ákvörðun bóta,  skv. 2. mgr. 15. greinar laga nr. 111/2000, hefðu legið fyrir áður en Á gæti borið málið undir dómstóla.

Hæstiréttur taldi að með vísan til áskilnaðar 1. mgr. 24. gr. laga nr. 91/1991 og 1. mgr. 70. gr. stjórnarskrárinnar að ekki fælist ótvírætt í 2. mgr. 15. gr. laga nr. 111/2000 að Sjúkratryggingum Íslands  hafi borið að taka afstöðu til bótaskyldu og fjáræðar bóta áður en krafa um þær yrðu bornar undir dómstóla.

Með dómi Hæstaréttar Íslands í málinu nr. 165/2016 frá 27. 10. 2016 var dæmt að Alþjóðlegar bifreiðartryggingar á Íslandi væru bótaskydar vegna líkamstjóns sem E varð fyrir, er ekið var á hann þar sem hann var á hjóli sínu eftir Bíldshöfða Reykjavík , þann 9. 9. 2012. E höfðaði mál á hendur ABÍ til viðurkenningar á bótaskyldu og byggði meðal annars á dómi Hæstaréttar Íslands í málinu nr. 542/2012, þar sem dæmt hafði verið að gangandi vegfarandi ætti rétt á bótum vegna líkamstjóns sem hann hafði orðið fyrir af óþekktu ökutæki.

Þann 13. nóvember 2015 féll áhugaverður dómur í Héraðsdómi Reykjavíkur um rétt tryggingafélaga til þess að skerða bætur tjónþola sem verða fyrir tjóni undir áhrifum áfengis. Lögmenn Árbæ fluttu málið fyrir tjónþola sem hafði orðið fyrir því að falla niður um 1 meter undir áhrifum áfengis og hljóta varanlegt tjón af. 

Í skilmálum persónutrygginga er yfirleitt að finna ákvæði þess efnis að vátryggingafélagi sé heimilt að fella niður eða takmarka bætur til vátryggðs hafi viðkomandi sýnt af sér stórkostlegt gáleysi. Einn þeirra þátta sem hafa áhrif við það mat er hvort viðkomandi var undir áhrifum áfengis. Dómurinn sýnir hins vegar skýrlega að vátryggingafélagið hefur sönnunarbyrði um að ölvunin hafi verið "höfuðorsök" slyssins. 

© 2018 Lögmenn Árbæ slf.
Hannað af Filmís

Leita